در روزهایی که گذشت، مهمترین مسئله، بررسی وضعیت شرکت واحد اتوبوسرانی بود. مدیران شرکت واحد، در جمع اعضای شورای ششم، گزارش دادند و پرسش و پاسخ‌هایی انجام شد. احتمال بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها از مهرماه و کاهش تعداد اتوبوس‌ها، شرایط نگران‌کننده‌ای را پیش آورده است. باید تدبیر کنند.

ورود بی‌حساب‌وکتاب نیرو (نورچشمی‌ها) به شرکت واحد هم، قوز بالای قوز شده این وسط!

تلاش برای شفاف‌سازی وضعیت نیروی انسانی، به شیوه‌های مختلف، همچنان ادامه دارد. کلاف سردرگم است این قضیه. کلاف را البته سردرگم کرده‌اند.

بودجه‌ی سال ۱۴۰۰ و چالش تحقق درآمدهای پیش‌بینی شده، مسئله‌ی دیگری‌ست که از مدیران شهرداری پیگیری می‌شود. چند جلسه، لازم است تا ابعاد قضیه روشن‌تر شود. درآمد برآورد شده برای سه‌ماهه‌ی اول سال، رضایت‌بخش نیست.

بحث‌ها برای ریاست شورا، ادامه دارد. فعالیت‌های برون‌شورایی گویا گسترده‌تر و جدی‌تر از تحرکات درون‌شوراست! پرونده‌ی شهردار هنوز باز نشده. قرار است فراخوان داده شود؛ تا شاخص‌ها و مصادیق شهردار را مردم بگویند. امیدواریم فرصت برای به‌فرجام‌رساندن این ایده باشد.

فعالیت‌های ضربتی! شهردار، سرعت مضاعف گرفته و آدم دلش می‌خواهد به شهردار محترم بگوید “اگر این‌ امکان وجود داشت که پروژه‌ها را در اسرع وقت، تعریف و ابلاغ و اجرا کنید، چرا موتورتان دیر روشن شد پس؟!” خدا عاقبت این پروژه‌های ضربتی! را به خیر کند.

در همین گیرودار و پیرو تلاش‌های شبانه‌روزی برای افتتاح‌تراشی! متاسفانه گلزار شهدای ستارخان هم رسماً یکسان‌سازی شد. یکی از مهمترین کارهای شورای ششم، شاید بررسی پدیده‌ی یکسان‌سازی مزار شهدا و نقش شهرداری و هزینه‌کردهایش در این پروژه‌ی خسارت‌بار باشد*

روح‌الله رشیدی