آقایانی که نه غم نان دارند و نه معیشت، راحت تصمیم تعطیلی بازار را می گیرند

تعطیلی دو هفته ای مشاغل دو، سه و چهار و به تبع آن بازار تبریز در پی وضعیت قرمز کرونایی این شهر در حالی از دیروز ۲۱ فروردین آغاز شده است که به گفته وزیر بهداشت عامل اصلی تغییر رنگ ها در اکثر استان ها و شهرهای ایران، آزاد نمودن مسافرت های نوروزی و نیز صف های مرغ و برپایی مراسم های عروسی و عزا بوده است.

بازار هر شهر از جمله تبریز قلب اقتصاد آن منطقه محسوب می شود و معیشت و گذران زندگی مردم وابسته به مراکز تجاری و فروشگاه ها و … است.

…دیروز در پی اجرای طرح محدودیت های کرونایی در شهرهای قرمز از جمله تبریز خبرنگار این روزنامه با گشت و گذار در بازار و تهیه گزارش به مواردی برخورده که قابل تامل است.

بسیاری از مغازه ها بویژه داخل بازار بسته بودند اما مغازه هایی هم بودند که کرکره ها را تا پایین نکشیده بودند و داخل مغازه مشغول به فعالیت بودند.

چند تن از صاحبان این مغازه ها در گفتگو با خبرنگار ما با اشاره به وضعیت بدمعیشتی خود وخانواده شان گفتند: اهالی تبریز عادت به ناله کردن ندارند و ایستاده می میرند چند سالی است که اقتصاد خوابیده و کرونا هم قوزبالاقوز شده است و تو این شرایط  بد هم مجبوریم مغازه ها را ببندیم.

وی که نخواست نامش فاش شود افزود: آقایانی که آن بالا نشسته اند نه غم نان دارند و نه مسکن و دکتر و هزار مشکل دیگر، راحت تصمیم می گیرند و اجرا می کنند. آنها اگر عزم نابودی کرونا را داشتند دروازه های شهرها را به روی مردم در تعطیلات نوروزی باز نمی کردند و مهم تر از همه مرغ را درقفس نگه نمی داشتند تا مردم در صف های مرغ، کرونا بگیرند.

از وی خداحافظی کرده و به طرف راسته کوچه به راه می افتم تجمع غیرعادی و شلوغی در اول این خیابان توجهم را جلب می کند. صف طویلی که چند ردیفه تشکیل شده و مردم به حالت فشرده در انتظار دریافت مرغ هستند، باورش چندان هم سخت نیست. چند روز بیشتر به ماه مبارک رمضان نمانده و اکنون حدود ۲ ماه است که کمبود مرغ مردم را کلافه کرده و صف های طویلی برای دریافت مرغ های ۱٫۵ کیلویی تشکیل شده است.

حال مردم می گویند مسئولینی که نمی توانند مشکل مرغ را حل کنند چطور می توانند یک مملکت را اداره کنند.

به عنوان یک خریدار چند دقیقه ای در صف مرغ می ایستم تا جواب تاخت و  تازهایی را که علیه به صف ایستاده های مرغ در فضاهای مجازی می شود دریابم.

سر صحبت را که باز می کنم درددلشان مثل زخم کهنه باز می شود. گوشت خیلی وقت است که از سر سفره هایشان حذف شده و تنها مرغ است که می توانند با اشگنه آن سوپ درست کرده و مرغ را چند روزی قوت خود قرار دهند.

بسیاری از آنها ماه هاست که مرغ هم نخریده اند و می گویند حتی توان خرید مرغ را هم نداریم و در آستانه ماه رمضان مجبور به قبول ریسک کرونا شده اند.

چند نفری هم که با نارضایتی به صف ایستاده بودند مرگ با کرونا در صف های مرغ را به مرگ تدریجی ترجیح داده و می گفتند ما خیلی وقت است که مرده ایم بگذار کرونا بگیریم و بمیریم و از این زندگی پراز نکبت و بدبختی راحت شویم.

از صف مرغ جدا می شوم. علیرغم تعطیلی مغازه ها مردم سرگردان در کوچه و خیابان ها بی هدف می گردند و به آینده مه آلود خود فکر می کنند*

از: ط. شایان